برگ طلا

سلام : بخدا شرمندتونم که دیر اومدم

 

 

 

 

 

۲هفته پیش اومدن دنبالم : گریه می کردم : جیغ می زدم ولی خانوادم گفتن فقط همین دفعه رو برو

 

 

 

 

 

بزور رفتم : ۲ روز اول باهاش هیچ حرفی نزدم

 

 

 

 

 

می رفت سر کار و منم فقط غذا درست می کردم

 

 

 

 

 

فیلم دلنوازان مثل اینکه خیلی روش تاثیر گذاشته بود

 

 

 

 

 

 

حق بیرون رفتن ندارم ...........روزی فقط هزارتومان اونم مثل گداها میزاره رو میز........یعنی خرجیمه

 

 

 

 

 

باهاش که بیرون می رم منو فقط از کوچه پس کوچه ها می بره تا کسی نتونه نگام کنه

 

 

 

 

 

هفته پیش حالم بد شد تو خواب حرف می زدم و عرق سرد رو صورتم بود تو خواب می گفتم

 

 

 

 

 

تو رو خدا کمکم کن .................اقا بیدارم کرده عوض دادن یه لیوان اب میگه از کی کمک می خواستی

 

 

 

 

 

سه روز پیش وقتی خونه بود تلفن زنگ زد..........یه پسره بود بهم گفت منو دوست داره

 

 

 

 

 

تلفن رو قطع کردم .........به شوهرم گفتم بخدا نمی دونم کی بود ........ترسیده بودم

 

 

 

 

 

دوباره زنگ زد گفت گوشی رو بردار............گفتم خودتم بیا کنارم تا باورت شه فقط مزاحمه

 

 

 

 

 

تا باورت شه من دوستی ندارم...............گفت حالا اندفعه رو جواب بده ببینم چی میگه

 

 

 

 

 

برداشتم بهم گفت از من خوشش میاد گفت بیا با هم دوست بشیم........قطع کردم

 

 

 

 

 

رو کردم طرف شوهرم گفتم بخدا تا حالا مزاحم نداشتم...............دست و پام می لرزید

 

 

 

 

پیش خودم می گفتم الان دوباره میوفته به جونم .......همش امام رضاروصدا می زدم..گریه می کردم

 

 

 

 

 

یه دفعه دیدم اقا شروع کرد به خندیدن .......گفتم چرا می خندی .........

 

 

 

 

 

 

گفت اخه من بودم................می خواستم تو رو امتحان کنم

 

 

 

 

بهش گفتم تو دوره عقد یادت نبود.............حالا یادت اومد ......گفتم برات مهم نبود اگه الان سکته

 

 

 

 

 

 

می کردم.............صدام گرفته بود............احساس می کردم کوچیک شدم .........خار شدم

 

 

 

 

 

۲ بار تو مدرسه حالم بد شد رفتم پیش مدیر مدرسه مون همه چیزو بهش گفتم

 

 

 

 

 

بهم گفت یه مدت تحملش کن تا ببینیم چیکار میشه کرد

 

 

 

 

 

شدم یه دختر ترسو...........شبها خونه نمیاد میگه ما که همش قهریم پس چرا من بیام خونه

 

 

 

 

 

میگه همون محل کارم می خوابم

 

 

 

 

 

 

بخدا روحیم از بین رفته...۲بار دکتر رفتم.........البته قایمکی اگه بفهمه قرص می خورم حتما قرص بهونه

 

 

 

 

 

کاراش می کنه .........انگ دیوونگی بهم میزنه

 

 

 

 

 

 

دارم ذره ذره اب میشم ولی باز همه میگن تحملش کن

 

 

 

 

 

حرف واسه گفتن زیاد دارم ........خیلی ولی سرم خیلی درد می کنه بیشتر از این نمی تونم پایه

 

 

 

 

 

 

سیستم بشینم...............بخدا حالم خوب نیست

 

 

 

 

بعضی وقتها میگم کاشکی همین الان می مردم راحت می شدم

 

 

 

 

 

مردن یه دفعه ای خیلی بهتر از مرگ تدریجی

 

نوشته شده توسط مریم در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388 ساعت 15:35 موضوع | لینک ثابت

پلک پلک انجماد می شوم

 

 

 

 

 

روسری قرمزم افتاد

 

 

 

 

 

و باز کلاغ خبر چینی کرد

 

 

 

 

 

دندانم درد می کند

 

 

 

 

 

شکست

 

 

 

 

 

چقدر قند شیرین کنارم پخش شدست

 

 

 

 

 

زد : بدتر از شلاق

 

 

 

 

 

انگشت اشارام لایه در وا ماند

 

 

 

 

 

خانه می سوزد : گر گرفتم من

 

 

 

 

 

وای مادر جان : زندگی اینست

 

 

 

 

 

تکه تکه می گردم

 

 

 

 

 

در باز هم بستست

 

 

 

 

 

زد : باز رو زمین افتادم : قسمتم اینست

 

 

 

 

 

حیف من : مادرم می گفت

 

 

 

 

 

حیف من : خواهرم می گفت

 

 

 

 

 

حیف من خدا می گفت ؟؟؟

 

 

 

 

 

پر شدم از غم : وای همسایه : ناله ام تا اسمان می رفت : در نکوبیدی!!!

 

 

 

 

 

تهدید مرگم من : رویه خاکم من : در نکوبیدی !!!

 

 

 

 

 

پلک پلک خیس اشکم من

 

 

 

 

 

کوه دردم من

 

 

 

 

 

 

برگ زردم من

 

 

 

 

 

جفت مرگم من

 

 

 

 

 

 

من پر از ترسم  : در نکوبیدی

 

 

 

دوستای مهربونم تو این شعر البته اگه شما شعر حسابش  کنید یه جورایی حرف دلم رو سعی کردم

 

 

 

 

 

بزنم : هفته پیش پنجشنبه با مرد به اصطلاح شوهرم بحثم شد و اون مثل اینکه یه حیون تو خونش داره

 

 

 

 

 

به جونم افتاد و منو می زد :  خانوادم منو به خانه خودشون اوردن : چون اون می خواست که از اونجا

 

 

 

 

 

از خونش برم  : درست یا غلط به فکر طلاقم : چون مرد نیست : نامرده

 

 

 

 

 

تو مشهد واسه خودم یه سوغاتی خیلی خوب خریدم .....................کفن

 

 

 

 

 

ارزوم مرگ و شاید باورتون نشه که وقتی دلم می گیره به کفنی که برای خودم خریدم نگاه می کنم

 

 

 

 

 

و تموم دعاهایه روشو می خونم

 

 

 

 

 

خیلی وقت پیش............قبل از ازدواج عضو سایت اهدای عضو شدم گفتن تا ۲ یا ۳ ماه دیگه برگه

 

 

 

 

 

عضویت به دستم میرسه ولی نرسید .........تا اینکه تقریبا چند هفته پیش وقتی به شوهرم گفتم

 

 

 

 

 

که دوست دارم عضو این سایت و انجمن بشم ..............سرم داد کشید می دونید چرا

 

 

 

 

 

میگه می خوای همه بدنت رو به دیگران بدی .........مخصوصا اونجاهارو

 

 

 

 

 

شرمنده اگه کمی رک گفتم : قصدم انکه یه جورایی منظورم رو به شما برسونم

 

 

 

 

 

به نظر شما این ادم اجتماعی هست : این ادم از نظر طرز فکر سالمه

 

 

 

 

 

هر چند خانوادم از من می خوان یه بار دیگه بهش یه فرصت دیگه بدم

 

 

 

 

 

نمی تونم گناهاشو ببخشم.........هر چند مادرم رو می بینم که بخاطر من مریض شده و همش گریه

 

 

 

 

 

 

می کنه : امروز همش از طریق تلویزیون حرم امام رضا رو نگاه می کرد : و منم تو دستم سرم بود

 

 

 

 

 

امروز مدرسه نرفتم چون حالم خوب نبود ..........غروب بابام نصیحتم میکرد اما انقدر عصبی شدم

 

 

 

 

 

که فشارم افتاد..............فردا شب قراره تصمیم نهایی واسه رفتن یا طلاق من گرفته بشه برام دعا کنید

 

 

 

 

 

که هر چی به صلاحمه همون بشه

 

 

 

 

دیگه نمی تونم با خوردن قرصهای زد اضطراب خودم رو گول بزنم و اروم کنم می خوام واسه همیشه

 

 

 

 

 

اروم باشم ..............حتی اگه اون راه طلاق یا مرگ باشه

 

نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه ششم آبان 1388 ساعت 20:48 موضوع | لینک ثابت

می دوم میان باد

 

 

 

 

در میان خاطرات

 

 

 

 

شعله شعله در میان اتشم ولی

 

 

 

 

باز می کشم نقشی از حیاط

 

 

 

 

جمله ها پخش می شوند میان دفترم

 

 

 

 

جمله هایی پر از شیشه هایی به رنگ مات

 

 

 

 

من : خاطرات رفته : خاطرات مرده ام

 

 

 

 

من : همانکه زنده مردن شمرده ام

 

 

 

 

من : تمام کوچه های خاکی ام

 

 

 

 

من : همانکه خسته تر ز باقی ام

 

 

 

 

در زد و گریست : روح تازه رفته ام

 

 

 

 

 

روح تازه رفته از میان غم

 

 

 

 

 

و باز جستجو می کنم کمی نفس

 

 

 

 

 

لحظه ای سکوت خالی از عبس

 

 

 

 

 

زندگی حرمت صداقتی به من بده

 

 

 

 

 

ذره ای خیال عاشقانه ام بده

 

 

 

 

 

 

زندگی زمان به زاریم گریست

 

 

 

 

 

 

ذره ای نشاط و شادی ام بده

 

 

 

 

 

سلام به همه دوستای مهربونم : امروز خونه پدرم اومدم تا هم خانوادم رو ببینم و هم به وبم و شما سر

 

 

 

 

بزنم : ایشالله قسمت همه شما بشه و برین مشهد : بلخره من و شوهرمم تو شبهای قدر به مشهد

 

 

 

رفتیم : قربون امام رضا برم که خودش بهتر می دونه اونجا چی به من گذشت : شوهرم خیلی اذیتم کرد

 

 

 

تو خیابونها که راه می رفتیم می گفت : افغانی داره نگات می کنه : وقتی هم نگاه کنن یعنی دارن حال

 

 

 

می کنن : هتل گرفتیم و شب قدر به حرم رفتیم بعد از تموم شدن مراسم اومدم جایی که قرار گذاشته

 

 

 

بودیم اونجا همدیگه رو ببینیم و با هم برگردیم هتل : من اومدم ولی هر چی گشتم ندیدمش تا بلخره

 

 

 

 

بهش زنگ زدم : اقا تنهایی هتل رفته بود .........چون سرش درد گرفته بود و من نیم ساعت سر قزار

 

 

 

ایستاده بودم : تنهایی رفتم هتل : با حالت قهر خوابیدم و فردای اون روز باهاش جر و بحث کردم که

 

 

 

 

تو که ادعای غیرت می کنی چطور برگشتی هتل ولی نگفتی زنت ساعت ۳و نیم چطوری بیاد هتل

 

 

 

 

عصبانی شد : جلوی دهنم رو گرفت : شروع کرد به زدن

 

 

 

گلوم فشار می داد و منو می زد...............

 

 

خلاصه ماه عسل خوبی داشتم ...................خیلی

 

 

حرف زیاد دارم ولی فرصت گفتنشو ندارم ..........ازش بدم میاد ..............متنفرم ولی لب تر نمی کنم

 

 

و به خانوادم نمی گم تا اونا ناراحت نشن

 

 

 

به من میگه تو ۲۷ سالته ...........اگه ۱۷ ساله بودی خوب بود .......اون موقعه هلو بودی

 

 

 

کارای خوبم به چشمش نمی یاد اما خدا نکنه یه کار اشتباه انجام بدم

 

 

 

گریه هامو باور نداره بهم میگه روباه مکار............میگه اشکات اشک تمساحه

 

 

 

 

مسخرم میکنه ..................میگه شعرات شعر نیست...........اشغاله

 

 

 

به فامیل و مخصوصا عمم که اونو حتی یکبار هم ندیده فحش میده وقتی بهش میگم چرا به عمم که مرده

 

 

 

 

فحش میدی میگه ................اخه وقتی تو عصبانی میشی من خوشحال میشم

 

 

 

 

یکبار شب حالم خیلی بد شد التماسش کردم منو ببره دکتر بهش گفتم برو برام لا اقل قرص بگیر

 

 

 

 

گفت داروخانه بستست ...............دروغ می گفت چون داروخانه شبانه روزی بود

 

 

 

شب ناله می کردم و اون الکی خوشو زده بود به خواب فرداش به زود از جام بلند شده و خودم رفتم دکتر

 

 

 

علت مریضیمم .................کار زیاد و البته اعصاب بود

 

 

 

 

شبها از خواب می پرم  و می ترسم .........بهم میگه تو رو بهم انداختن

 

 

 

 

خلاصه قسمت این بود که بد بخت باشم نه خوشبخت

 

 

 

 

سر در وبلاگ یکی از بچه ها یه متنی نوشته شده که از قبل وقتی می خوندمش ازش خوشم میومد

 

 

و همون نوشته باعث شد اون وبلاگ رو لینکش کنم و به اون وبلاگ سر بزنم

 

 

 

زردم ولی به داغ دل  لاله ها قسم........ز گهواره حسرت سرخی کشیده ام

 

نوشته شده توسط مریم در جمعه بیست و چهارم مهر 1388 ساعت 7:40 موضوع | لینک ثابت

سلام به همه دوستان خوبم : دوستانی که تو این مدت که نبودم منو فراموش نکردن

 

 

 

 

 

 

 

خیلی دلم برای وبلاگم و بخصوص شما تنگ شده بود

 

 

 

 

 

 

می خواستم زودتر از اینها بهتون سر بزنم ولی دسترسی به سیستم نداشتم

 

 

 

 

 

 

 

بگذریم : چه خوب : چه بد منم عروسی کردم

 

 

 

 

 

 

 

وقتی خودم رو تو لباس عروسی دیدم باورم نمی شد که خیلی  خوشگل بشم

 

 

 

 

 

 

فقط یادمه چقدر مادرم موقع رقصیدنم تو تالار گریه می کرد

 

 

 

 

 

 

همه بهم تبریک می گفتن : خوشحال بودن ولی من احساس تنهایی زیادی میکردم

 

 

 

 

 

 

وقتی برای خداحافظی به خونه پدرم بعد از تالار و اخر شب اومدیم

 

 

 

 

 

 

توان جدایی از اون خونه رو نداشتم به اتاقم خیلی نگاه می کردم

 

 

 

 

 

 

به خانوادم که خیلی بهشون عادت کرده بودم : شروع کردم به گریه کردن

 

 

 

 

 

 

 

اما خانوادم : برادرهام همشون جلوی من می رقصیدن تا به من روحیه بدن

 

 

 

 

 

 

از زیر قران رد شدیم و من از خانوادم جدا

 

 

 

 

 

 

 

چند روز بعد از عروسی که اومدم خونه پدریم فهمیدم چقدر اون شب گریه کرده بودن

 

 

 

 

 

 

 

بابام مثل دیوانه ها شده بود و هی میومد دم در و دوباره بر می گشت تو خونه

 

 

 

 

 

 

 

شنیدم و فهمیدم که همسایه هامون پدر و مادرم رو اروم می کردن و دلداری میدادن

 

 

 

 

 

 

 

همه بهم می گفتن دعایه عروس تو شب عروسیش براورده میشه

 

 

 

 

 

 

خیلی ها بهم می گفتن دعا یادت نره : برامون دعا کن

 

 

 

 

 

 

 

منم براشون دعا کردم : اول واسه اونها و بعد واسه خودم

 

 

 

 

 

 

توکل کردم بخدا و تصمیم گرفتم فکر خوشبختی  خودم و شوهرم باشم

 

 

 

 

 

 

 

یک ماه از ازدواجم میگذره : و اگه خدا بخواد قراره ۱۸ ماه رمضان شبهای قدر رو

 

 

 

 

 

 

 

به عنوان ماه عسل بریم مشهد پابوس امام رضا

 

 

 

 

 

 

 

واسه تک تک شما دوستای خوبم حتما دعا می کنم

 

 

 

 

 

 

 

 

حرفام زیاده ولی مجبورم خلاصه وار بگم

 

 

 

 

 

 

 

الان که این مطلب رو دارم اپ می کنم خونه بابام اومدم

 

 

 

 

 

 

 

از این به بعد اگه دیر اومدم : ببخشید باید شرایط اومدن و جاشو پیدا کنم

 

 

 

 

 

 

البته به همسرم گفتم که سیستمه خودمون دو درست کنه

 

 

 

 

 

 

اونم قبول کرده ولی فکر می کنم یه مدتی طول بکشه

 

 

 

 

 

 

قبل از ازدواج و حتی قبل از دوران عقدم  با یه نفر از طریق چت اشنا شدم

 

 

 

 

 

 

 

البته فقط بهم تلفن می زدیم اونم وبلاگ داشت و اهل شعر

 

 

 

 

 

 

حرفامون هم بیشتر در مورد شعر بود

 

 

 

 

 

 

وقتی عقد کردم ماجرارو بهش گفتم و دیگه بهش زنگ نزدم

 

 

 

 

 

 

 

یه مدت موبایلم خراب بود ولی شوهرم درستش کرد و میگه ازش استفاده کن

 

 

 

 

 

 

 

از همین جا از همون دوست خوبم که هنوز به وبلاگم سر میزنه می خوام که هیچ وقت به

 

 

 

 

 

 

 

موبایلم زنگ نزنه : که می دونم چه مصیبتهایی در انتظارم خواهد بود

 

 

 

 

 

 

برام دعا کنید : که سخت محتاجم

 

نوشته شده توسط مریم در شنبه چهاردهم شهریور 1388 ساعت 23:42 موضوع | لینک ثابت

 

هر وقت حرف از عشق و اینده خودم می شد به دوستام می گفتم مطمئن هستم که خوشبخت میشم

 

 

 

 

اما نمی دونم چرا همیشه یا بیشتر وقتها ته دلم می گرفت و نگران میشدم

 

 

 

 

 

تو دانشگاه : تو ۴ سال بودن تو خوابگاه و زندگی دانشجویی که بهترین سالهای زندگیم بود

 

 

 

 

 

خیلی خواستگار داشتم : خواستگارهایی که شایر بیشتر دوستام یا دخترها ارزویه داشتن اونا رو داشتن

 

 

 

 

 

 

از مهندسش گرفته  تا معلم ضمن خدمت و البته بالاترینش کارمند خود دانشگاه

 

 

 

 

 

فکرم فقط دنبال تموم کردن درس و پیدا کردن کار بود و اصلا حالیم نبود چه فرصتهایی رو تو رندگی دارم

 

 

 

 

 

 

از دست میدم فرصتهایی که خیلی از بچه ها بخاطرشون بهم حسادت می کردن

 

 

 

 

 

 

گذشت و گذشت و حالا نامزد و عقد کرده کسی هستم که نه بهش علاقه دارم ونه بی علاقم

 

 

 

 

 

 

هشتم مرداد عروسی می کنم ولی نمی دونم کار درستی هست یا نه

 

 

 

 

 

 

 

می ترسم از جدایی و طلاق چون اسمم دختر طلاق و البته بیوه میشه

 

 

 

 

 

 

همه میگن اگه طلاق بگیری تو این اوضاع بی شوهری یا مرد بیوه میاد سراغت یا زن مرده و بچه دار

 

 

 

 

 

 

اما چه کنم که هرگز فکر نمی کردم طرز فکر شوهرم خیلی خیلی باهام فرق داشته باشه

 

 

 

 

 

 

والبته خیلی هم بد دل باشه که به قول خودش این بد دلی نیست این غیرته

 

 

 

 

 

 

 

روزی که به خواستگاریم اومد تموم شرطها و حرفام رو قبول کرد ولی حالا زیر تموم حرفاش می زنه

 

 

 

 

 

 

یه روز که ازش پرسیدم چرا شرطهاو حرفاتوفراموش کردی بهم گفت : می خواستن خرم از پل بگذره

 

 

 

 

 

 

وقتی کسی تو خیابون نگام می کنه : میگه چرا نگات کرد

 

 

 

 

 

 

بهم میگه دستم رو تو خیابون محکم بگیر تا همه بدونن تو مال منی

 

 

 

 

 

 

تو ماشین که می شینی تو نمی خواد به راننده سلام کنی : سلام خودم کافیه

 

 

 

 

 

 

بیش از حد مامانی هست و  :کلا می خواد از منم چیزی مثل مادرش بسازه

 

 

 

 

 

 

 

از پدر و مادرش بیش از حد می ترسه که البته خودش میگه این احترامه : نه حساب و ترس

 

 

 

 

 

 

اجازه دخالت تو هر کاری رو بهشون میده که بازم به قول خودش : این مشورت نه دخالت

 

 

 

 

 

 

چند وقت باهاش قهر بودم ولی از بس زنگ زد دلم براش سوخت واشتی کردم

 

 

 

 

 

 

دوستام میگن اگه سعی خودت رو بکنی می تونی اونو و اخلاقشو عوض کنی و تو دستت بگیریش

 

 

 

 

 

 

زیاد اجتماعی نیست : میگه : دوست زندگی ادم رو خراب میکنه بیشتر از اونکه باعث ساخت بشه

 

 

 

 

 

 

من همیشه فکر میکردم باداشتن شوهر هرگز احساس تنهایی نمی کنم

 

 

 

 

 

 

اما حالا بر عکس غم و غصه و حجم تنهاییم دوبرابر شده و هیچ احساس و میلی به ازدواج ندارم

 

 

 

 

 

 

با این  حال بازم توکلم به خداست و از اون کمک می خوام

 

 

 

 

 

 

هرگز به خوابم نمی دیدم روزی برسه که از پوشیدن لباس عروس و زندگی خودم بیزار بشم

 

نوشته شده توسط مریم در یکشنبه بیستم اردیبهشت 1388 ساعت 9:14 موضوع | لینک ثابت

 من در این دخمه دوران گرفتار شدم

 

 

 

 

 

 

 

به چه جرمی ندانم به چه دمساز شدم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

می کشد اشک مرا  :  غصه هر لحظه مرا

 

 

 

 

 

 

 

من ندانم که چرا قسمتی از راز شدم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تلخ که شد کام دلم : زهر که شد جام و می ام

 

 

 

 

 

 

 

من ندانم به چه علت زتقدیر گریزان شدم

 

 

 

 

 

 

 

ای فلک شاهد ایثار و صبوری ها باش

 

 

 

 

 

 

 

شاهد خنده بی جان : قفس روحم باش

 

 

 

 

 

 

 

شاهد یک قدم مانده به پایانم باش

 

 

 

 

 

 

 

ای فلک چشم من مرگ اقاقی دیده

 

 

 

 

 

 

 

بخدا شب نشده : صبح را رنگ سیاهی دیده

 

 

 

 

 

 

 

ای فلک تنم از ترس زمان لرزیده

 

 

 

 

 

 

 

چشم من نامردی دوران دیده

 

 

 

 

 

 

 

ای فلک صبر من صبر ایوب که نیست

 

 

 

 

 

 

 

خشم مگیر بر من تنها : که این رسم

 

 

 

 

 

 

 

 

رسم جوانمردی نیست

 

نوشته شده توسط مریم در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387 ساعت 15:4 موضوع | لینک ثابت

چندین بار صدایه هوهویه باد را شنوفتم : هزاران بار ها گریستم

 

 

 

 

 

 

 

ناله هایم را زیر شانه هایه غمگینم پنهان می کنم

 

 

 

 

 

 

 

تا کسی بویی از شکوایه هایه مدام و بی جانم را نشنود

 

 

 

 

 

 

 

 

ارام اه می کشم : راه می روم تا کسی نفهمد که من : هستم

 

 

 

 

 

 

 

 

غربت همه جا را نشانه کرده

 

 

 

 

 

 

 

و تنهایی مرا تندیس

 

 

 

 

 

 

 

 

و باز مقاومت می کنم

 

 

 

 

 

 

 

 

کجا :  کی : مرا می شنود

 

 

 

 

 

 

 

 

رهایی من تا کجاست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بازوان مرا بنگرید

 

 

 

 

 

 

 

 

شعله های اتش خرابم نمودن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دستانم ذوق ذوق می کنند :  جسارتم را تمثیل نمی کنید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مانده ام یا نه :  هنوز در ماتمم : فریادم را حس دوستانه نیست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خواب بیدارم نمی کند : مرده جان شدم

 

 

 

 

 

 

 

 

کهنه خنده قدیم باز رفته رفته اشیانه شد

 

نوشته شده توسط مریم در دوشنبه هفتم بهمن 1387 ساعت 1:21 موضوع | لینک ثابت

 

من اتاقک پر از حرفای ناگفته با غمم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من یه دیوار پر از سکوت و حجم ماتمم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من همون ساعت کهنه و همون عقربکهای خسته ام

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من همون قاب شکسته : من همون در به درم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من یه سقفم  : که پاشیده شده روی سرم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من چراغی که خاموش و داغون تو شبم

 

 

 

 

 

 

 

 

من همون زوز و فریاد غمم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خنده روحی که مرده تو اتاق بی کسم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من در بسته شده  :  آرزویی که حبس شده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آه سرگردون و دیونه منم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من صدای وحشت توی اتاق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صدای گریه و ناله مثل باد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من صدای پای رفتن تنم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صدایی که میگه دیگه خسته ام

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من گل زردی که تنها شد و باز

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جون نداره و می افته روی طاق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من صدای پای رفتن تنم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صدایی که میگه دیگه خسته ام

 

نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه یکم آبان 1387 ساعت 8:58 موضوع | لینک ثابت

 

بغض پیراهنم را براده شد

 

 

 

 

 

 

 

صبر باز هم مرا پیاله شد

 

 

 

 

 

 

 

شیشه اتاقم باز هم شکست

 

 

 

 

 

 

 

وباز باد صدایش پر از تو شد

 

 

 

 

 

 

 

راه می روم کجا  :   در میان خاطرات

 

 

 

 

 

 

 

باز هم اتاقم پر از بهانه شد

 

 

 

 

 

 

 

حوض کوچک  خاطراتم به یاد تو

 

 

 

 

 

 

 

باز هم مرا ماهی قرمز قصه تو شد

 

 

 

 

 

 

 

موجی از صدای بودنت  :  طپیدنت

 

 

 

 

 

 

 

باز هم مرا پر از انتظار مرده شد

 

 

 

 

 

 

 

خس خس گلوی خسته ام هنوز

 

 

 

 

 

 

 

بارکش ترانه  :  بی تو ماندن  :   تو شد

 

 

 

 

 

 

 

چه پاره پاره حرف می زنم ببین

 

 

 

 

 

 

 

حرفهایم پر از غربت تو شد

 

 

 

 

 

 

 

فصل رویش برگها تو را می برم ز یاد ولی

 

 

 

 

 

 

 

اشکهای کهنه شبانه ام مشک و ساقی تو شد

 

 

 

 

 

 

 

رفته ای  :  چه زود جسم خاکی کبود

 

 

 

 

 

 

 

رفته ای   :    ولی سایه ات مرا ربود

 

 

 

 

 

 

 

سایه ات چه خوش در دفترم نشست

 

 

 

 

 

 

 

بیت و غزل ولی تو را در دلم شکست

 

 

 

 

 

 

 

ذهن آماده شد  :  سکوتم پر از تو شد

 

 

 

 

 

 

 

بوی حضور تو باز شاعرانه شد

 

 

 

 

 

 

 

در را گشوده ام  :  بازم تو را سروده ام

 

 

 

 

 

 

 

مبهم ترین واژه باز  :  رفتنت ایهام و غصه شد

 

 

 

 

 

 

 

چشم بسته ام به تو  :  جسمم اسیر توست

 

 

 

 

 

 

 

رویای بی کران  :   ای حضور جاودان

 

 

 

 

 

 

 

باز داغ رفتنت مرا تازه تازه شد

 

نوشته شده توسط مریم در پنجشنبه چهارم مهر 1387 ساعت 10:28 موضوع | لینک ثابت

 

من غریبم میون همه گلها خدا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گلها از بودن من سیر شدن : باز چرا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من خودم  پرپر  شده  ایامم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بی سبب از من تنها شدن دور چرا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

باغ دل مرد و کسی یاد نکرد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

که زمانی منم تازه شکوفتم در آن باغ چرا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من همانم که گلی را بوئید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سیلی خورده به گل را شوئید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گلها یادشون میاد سیلی اول من می خوردم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من به جای همشون می مردم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

توی باد یا که خزون واسشون جون دادم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گلها حالا بی وفائی می کنن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

از من خسته جدائی می کنن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چه شبی بود زمانی که گلی را چیدن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بخدا تا خود صبح از غم و غصه به خود پیچیدم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

می کنم خنده به گلها : همانها که مرا می راندن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چه بگویم : چه سکوتی دارم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قلبم از فرط تبسم : خنده های الکی می گیرد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من و یک جمله بهم پیچیدیم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نازنین ناز گلا : مهرتان را دیدیم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

باغ گل مال شما

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نه نه : همه باغستانها : همه عطرستانها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

همشون مال شما

 

 

 

 

 

 

 

 

 

من به تنهایی خود خو کردم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نه به تنهایی : به ایام پر از غصه و غم رو کردم

 

نوشته شده توسط مریم در شنبه دوم شهریور 1387 ساعت 18:0 موضوع | لینک ثابت

اگه پیش من بودی دستاتو توی دستام می گرفتم

 

 

 

 

 

 

 

نرم نرم مثل ابریشم خوشبو و پر از عطر خودمو تو بغلت جا می دادم من

 

 

 

 

 

 

 

گریه می کردم و خواهش که گلم دیگه نرو : دیگه نرو تازه اومدی و رسیدی تو بدستم

 

 

 

 

 

 

 

بخدا با بودنت جون می گیرم من

 

 

 

 

 

 

 

مهربونم باتو آروم می گیرم من

 

 

 

 

 

 

 

اگه باشی گل ریحون رو سرم پاشیده میشه

 

 

 

 

 

 

 

عطر خوب نفست رو ی تنم : رو تنه خسته من تابونده میشه

 

 

 

 

 

 

 

نازنین بی خبر از حال و روزم

 

 

 

 

 

 

 

نمی دونی چی کشیدم وقتی رفتی و دیگه تو رو ندیدم من

 

 

 

 

 

 

 

با خیالت خاطراتم زنده می شد

 

 

 

 

 

 

 

رفتن لحظه آخرت برام تدائی می شد

 

 

 

 

 

 

 

گفتی بر می گردی و :  ای وای دیگه باورم نمی شد 

 

 

 

 

 

 

که بگی می برمت عرش الهی : پیش اون شاپرکا : خدایی که خواستی

 

 

 

 

 

 

 

چشمامو بستم : تا بیاد صدای پات برسه بگوشم

 

 

 

 

 

 

 

بشه در باز و بیای دستاتو بزاری رو ی چشمامو و بگی : بگو که کی هستم

 

 

 

 

 

 

 

۱ـــ ۲ـــ۳ـــ زیر لب آهسته گفتم

 

 

 

 

 

 

 

ای خدا بهش رسیدم

 

 

 

 

 

 

 

 

۴ ـــ ۵ ـــ ۶ ـــبغلش زود پریدم

 

 

 

 

 

 

 

اونموقع چشمامو تازه به روش باز نمودم

 

 

 

 

 

 

 

نه نه :  باورم نیست هنوزم

 

 

 

 

 

 

 

غم رسید و بوسه زد بر تارو پودم

 

 

 

 

 

 

 

اون منو برد به عرش : پیش اون شاپرکا : تابش ستاره ها : ناله های من و ماه

 

 

 

 

 

 

 

غم چه زیباست خدایا : از نگاهش تو رو می بینم من

 

 

 

 

 

 

جدا از من نکنش :  که خدایا بی حضور قدومش دلی دلخونم من

 

نوشته شده توسط مریم در شنبه بیست و ششم مرداد 1387 ساعت 14:8 موضوع | لینک ثابت

آسمون جا واسه من نداره

 

 

 

 

 

 

 

خنده ها جا واسه من کم میاره

 

 

 

 

 

 

 

یعنی انقدر من تنها بی کسم

 

 

 

 

 

 

 

که خدا هم منو تنها میزاره

 

 

 

 

 

 

 

زیوره زندگی من چی بوده

 

 

 

 

 

 

 

اشکهای دونه دونه : یا آرزوهایی که حبسه تو سینه

 

 

 

 

 

 

 

غم بودش : غم بودش : که هر لحظه کناره من بودش

 

 

 

 

 

 

 

اون وفا کرده : وفادار بودش

 

 

 

 

 

 

 

غم بودش: غم بودش : که هر لحظه کنار من بودش

 

 

 

 

 

 

 

پرسه جو کنید : بگید که بجز غم کی بودش

 

 

 

 

 

 

 

گله از غم نکنم شادم کرد

 

 

 

 

 

 

 

که مرا با خودش از روز ازل یاور کرد

 

 

 

 

 

 

 

گفتم از قسمت و تقدیر خودم : که کمی حال کنم

 

 

 

 

 

 

 

وصفی از زندگی پرخش و آمال کنم

 

 

 

 

 

 

 

گفتم و باز غم آمد که بگوید : مریم

 

 

 

 

 

 

 

من هنوزم گرفتار توام

 

 

 

 

 

 

 

چه بخواهی : چه نخواهی من وفادار توام

 

 

 

 

 

 

 

چه بخواهی : چه نخواهی من وفادار توام

 

نوشته شده توسط مریم در سه شنبه هشتم مرداد 1387 ساعت 12:14 موضوع | لینک ثابت

ضامن اهو به کنارم بیا

 

 

 

 

 

 

ضامن من شو : به سراغم بیا

 

 

 

 

 

 

 

خسته شدم از غم و از غصه ها

 

 

 

 

 

 

ای که دل بی کس من کرده هوایت بیا

 

 

 

 

 

 

ضامن آهو : اشک رهایم نمود

 

 

 

 

 

 

درد و اسیری:  اسیرم نمود

 

 

 

 

 

 

باز صدای من تنها گرفت

 

 

 

 

 

 

ناله تمام تن من را گرفت

 

 

 

 

 

 

ای که خودت حال مرا دیده ای

 

 

 

 

 

 

روح خجل : روز سیاه منو هم دیده ای

 

 

 

 

 

 

 

روز گذشت : ماه گذشت : سال رفت

 

 

 

 

 

 

 

قول و قرارت چه شد از یاد رفت

 

نوشته شده توسط مریم در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 ساعت 15:39 موضوع | لینک ثابت